do0525
20:00

Het oudste workshoporkest van Nederland

Oktopedians

meedoen € 5,- kijken voor niks

Het workshoporkest De Oktopedians werd opgericht in 1972 door Herman de Wit, een saxofonist die ontzaglijk veel betekend heeft voor de jazzeducatie in Nederland. Herman trad op met grootheden als Willem Breuker, Theo Loevendie en Misja Mengelberg en stond zelfs ooit met Sonny Rollins en – geloof het of niet – met Elvis Presley op het podium. Maar vooral was hij een bevlogen docent en inspirator. In de hedendaagse jazzscene lopen heel wat muzikanten rond die bij de Oktopedians hun eerste muzikale kreetjes voortbrachten.

Eind jaren ’70 verhuisden de Oktopedians van hun oerlocatie cafe De Oktopus naar het Bimhuis, waar het orkest ruim vijftien jaar onder de pannen was. Naast de Oktopedians leidde Herman ook het semi-professionele orkest De Boventoon, waarin getalenteerde deelnemers van de Oktopedians hun weg vonden, en zijn eigen Herbie White band. In 1995 overleed Herman, een klap die niemand had zien aankomen. Hoe geliefd hij was bleek op zijn begrafenis, waar urenlang muziek gemaakt werd en een grote menigte bekende en onbekende muzikanten, leerlingen en vrienden afscheid van hem kwam nemen. De Oktopedians-workshop werd voortgezet door Arthur Heuwekemeijer, goede vriend en leerling van Herman. Na het Bimhuis wisselde het orkest nog enkele malen van onderkomen, maar uiteindelijk werd het Zaal100.

En daar zitten we nu dus. De maandagavonden in het Bimhuis zijn donderdagen geworden in Amsterdam West, maar verder is er veel bij het oude gebleven. Tot enkele deelnemers aan toe, die nog uit de Bimhuis-tijd stammen! Een gedeelte van het repertoire is nog altijd van de hand van Herman, maar er is ook veel nieuw materiaal bij gekomen.

Wat doen wij?

Eigenlijk is er maar een ding wat de Oktopedians principieel niet doen, en dat is noten lezen. Velen van ons kunnen het wel degelijk, maar in de workshop kiezen we ervoor om alles op het gehoor te spelen. Want muziek is toch in eerste instantie iets voor de oren, niet de ogen! Wij zijn daarbij heel sterk op de jazz gericht, en dan vooral op het improvisatie aspect. Ons repertoire bestaat dan ook voor een flink deel uit bekende standards als Autumn Leaves of Bluesette, hoewel obscuurdere stukjes als Wayning Moments (Wayne Shorter) of Arabia (Curtis Fuller) niet geschuwd worden. En we hebben ook liedjes in ons hoofd als ‘Aan de Amsterdamse Grachten’ of ‘Laat Me’ van Ramses Shaffy. Verder hebben we een project met Afrikaanse muziek achter de rug en spelen we stukken met sterke Arabische invloed. Waarover dan natuurlijk geimproviseerd wordt.

Leren soleren over akkoordenschema’s is een kunst die je niet een-twee-drie onder de knie hebt. Eigenlijk kan je wel spreken van een levenslange ontwikkeling die je doormaakt. Zoals dat ook geldt voor schilderen, karate, poezie of skispringen. Maar de Oktopedians stellen zich ten doel beginners muzikaal een eind op weg te helpen. Een deel van de avond wordt besteed aan muziektheorie en oefeningen, die je helpen je begrip van harmonie, frasering en dat soort zaken te verdiepen. Zonder bladmuziek! Arthur Heuwekemeijer speelt voor, de deelnemers spelen na. En verder wordt er gewoon veel gespeeld, met steun van een ritmesectie.

Welk niveau moet je hebben om mee te mogen doen?

Kort en bondig: iedereen is welkom. Het is overigens nog niet zo eenvoudig om van zoiets als ‘niveau’ te spreken, omdat er zoveel kanten aan de improvisatiepraktijk zitten. Sommigen van ons spelen in bandjes, maar er zijn er ook veel die dat niet doen. Sommigen hebben een gevorderde instrumentbeheersing, maar hebben nooit geleerd om te improviseren. Anderen zijn beginners op hun instrument maar benaderen de improvisatie op een heel directe en effectieve manier. Wij zijn er voorstander van dat al die verschillende mensen gewoon met elkaar samenspelen. Hoe kan dat eigenlijk? Een van de redenen is, dat wij het niet erg vinden om uit de bocht te vliegen. We zijn niet bang voor foute noten, noch voor die van onszelf, noch voor die van anderen. We zijn tenslotte een workshop, wat betekent dat we allemaal in ontwikkeling zijn. We spelen op de donderdagavond dingen die we willen verkennen en uitpluizen en leren. Dus niet alleen dingen die we al kunnen. (Maar soms ook wel.)

De sfeer

Is gewoon heel goed. Wij bestaan uit een mengsel van nieuwelingen, want die zijn er altijd, en oudgedienden. Zaal 100 biedt ons een stimulerende en liefdevolle omgeving, waarin van alles gebeurt en van alles mogelijk blijkt. Binnen onze workshop vinden er muzikale ontmoetingen plaats van mensen die samen willen oefenen, elkaar uitnodigen voor projecten, CD’tjes voor elkaar branden of elkaar gewoon na het spelen treffen in de bar van Zaal100. In augustus is er bovendien de jaarlijkse muziekweek in Frankrijk, waar een flink aantal van ons aan meedoet. De zomerweek is een traditie die begon bij onze oprichter Herman de Wit, en die door Arthur nieuw leven is ingeblazen. Hij vindt plaats in Narthiac (Dordogne) Meer weten? Klik hier.

Concerten

Een aantal keren per jaar treden wij op. Vaste prik zijn het Solidariteitsfestival in Amsterdam West (eind zomer) en het nieuwjaarsconcert in Zaal 100. Verder hebben we een jaarlijks concert met een gastsolist. Daar wordt dan gedurende enkele maanden naartoe gewerkt.

Zo speelden we de afgelopen jaren met muzikanten als Benjamin Herman, Sean Bergin, Anton Goudsmit en Michael Rorby. Bovendien zijn er de zomerconcerten in de Dordogne, Frankrijk.