galerie
100

expo van de maand

Boa van den Berg

schilderijen

 

Boa van den Berg in Zaal 100 door Aja Waalwijk

Van 17 januari tot 16 februari exposeert Boa van den Berg (1952) een vijfentwintigtal schilderijen in olie- en acrylverf in Zaal 100. Zijn presentatie is verrassend: abstract en figuratief, oud en nieuw werk hangen naast en door elkaar en vormen gecombineerd een serie tijdelijke twee- en drieluiken. Er ontstaan allerlei associatieve wisselwerkingen en dat typeert de expositie.

Boa: Door deze expo probeer ik de grenzen tussen abstract en figuratief te doorbreken. Rond 2011 ontstonden er zes onbekende landschappen. Maar vanuit die onbekende landschappen zijn uiteindelijk weer de abstracte doeken ontstaan. Die landschappen vormden een soort dieptepunt. Daarna maakte ik een serie van vijf doeken over de tuin van Eden. Ik ben geïnteresseerd in atoomstructuren. Die vind je terug in de vorm van de appelboom. Door die serie ben ik uit de donkere tonen gekomen om daarna vanuit de verf zelf te beginnen. Ik maakte druipers en liet vloeibare verf vrijuit stromen met de krachtigste kleuren van deze tijd, dus met veel fluor. Alles vibreert op atomisch niveau.

Ik combineer ook heel los en hele strak werk en ben beïnvloed door de laatste werken van Piet Mondriaan. Ineens vind ik die echt geweldig. Mondriaan wilde zijn eigen dogma en strengheid doorbreken, ervan los komen. Hij wilde geen lijnen meer en probeerde op zijn oude dag nog een statement te maken. Hij inspireert me mateloos, maar Ik kopieer hem niet. Hij werkte met plakband en ik herkende de moeilijkheden die het werken met tape met zich meebrengt. Ik ben dus ook met plakband gaan werken. In tegenstelling tot Mondriaan gebruik ik alle kleuren.

Met elektronische muziek leg ik een basis voor meditatie tijdens het schilderen. De abstracties gaan zo: Ik maak 's ochtends wat geluiden die ik via de synthesizer in een loop zet. Meestal een geluid waar geen melodie in zit, zodat het abstract blijft. Ik vind dingen en ga erop door. Dat is belangrijk, het proces.

Ik mis af en toe de intellectuele communicatie tussen kunstenaars. Vroeger vormden ze groepen. Dat mis ik af en toe. Boa schreef mij het volgende:

Klop klop, tentoonstelling in Zaal 100, lekker informeel een vrijplaats in Amsterdam.

1968” zo heet een van mijn nieuwe werken. Het is een conceptueel schilderij en gaat over die tijd, mijn jeugdjaren, de generatie van vrijheid en invulling. Om de expressie te behouden heb ik een schets precies zo overgebracht op doek over een abstrakte onderschildering, die ik speciaal gemaakt had voor die schets. De manier van schilderen is totaal nieuw, acrylverf transparant in lagen, en dat is op deze manier niet mogelijk in olieverf. De figuur staat voor mijzelf of beter voor de jeugd, de vrienden van toen uit Amsterdam Oost, die samenkwam in jeugdcentrum “ Sjalom” Het schilderij is in mijn ogen helemaal gelukt volgens plan.We knalden door de deuren en ons bewustzijn was op slag verbreed. (als één reisden we verder van dag tot dag zonder hiërachie, gestuurd door liefde en kameraadschap in oranje zonneschijn.) We waren niet meer hetzelfde als onze ouders, het was een nieuw tijdperk van bewustzijn.

In die tijd maakte ik via Desiree Schoonhoven ook kennis met Aart Beusekom, een surrealistische schilder en de dichter Arie Visser. Dat waren de eerste mensen, die ik tegenkwam die kunstenaar waren.en waar ik een intense verwantschap mee voelde. We inspireerden elkaar. Ze zijn inmiddels overleden, maar toch wil ik ze nog bedanken voor hun warmte en de gesprekken die we voerden en de vriendschap. Dank je wel Aart!, Dank je wel Arie! Hierbij wil ik een op haikutechniek geinspireerd gedicht van Arie toevoegen die hij voor Aart geschreven had.

STEEDS WISSELEND LICHT voor Aart

steeds wisselend licht

zal de reis met mij delen

het vuur op de horizon

een waaiervormig spectrum

het gaat zijn gang

na als een smalle schaduw

op zoek naar zijn plaats

Het staat in zijn bundel “Voorlopig overzicht” gedichten 1965- 1980.

(uitgegeven door Loeb&vanderVelden, Amsterdam 1980)

Ook wil ik Aja bedanken, ouwe mati, voor zijn grote inzet bij tentoonstellingen in Zaal 100 zijn hulp en plezier.

Boa van den Berg